Cliffhanger (verslag o 19 1)

In de televisiewereld of boekenwereld is deze term gewoon. Om te zorgen dat je de volgende week naar een nieuwe aflevering van de serie gaat kijken of verder leest in het boek, bouwen de makers of schrijvers een cliffhanger in. Het houdt in dat een verhaal van bijvoorbeeld een serie of aflevering, film of boek eindigt op een moment waarop de spanning het grootst is, en waarbij niet duidelijk is hoe het verder afloopt. Ik wil niet zeggen dat het aanzet tot verslaving maar de kans is erg wel groot dat je de volgende aflevering gaat kijken of bij een boek het volgende hoofdstuk gaat lezen. Bij boeken noemen ze het ook wel een “page turner”, een boek dat je snel wilt uitlezen. De serie of boek waarover ik het heb is er 1 met 20 afleveringen of hoofdstukken, tenzij het hoofdstuk “Meervogels” eruit gescheurd wordt…..

Na het voor de o 19 voetbal loze Paasweekeinde stond voor deze hongerige groep WV HEDW op het menu. Bekend was dat deze wedstrijd een behoorlijke kluif zou worden. Voor WV HEDW was het erop of eronder, aan- of afhaken! ZAP werd gezien als de laatste strohalm en de vraag is of je dat wil zijn. Nee, natuurlijk niet! De beleving onder de spelers was er 1 van “we zijn zo dichtbij.. we gaan ervoor!” We konden WV HEDW dan ook op 6 punten achterstand zetten met ZAP een wedstrijd minder. En daarmee kon de WV HEDW coach de titel- of promotieaspiraties voor dit seizoen in de koelkast zetten of beter, invriezen voor een ander seizoen.  Met een temperatuurtje van 20 graden en op een mooi kunstgrasveld (met kurk!), gelegen achter de Jaap Edenbaan, beloofde het een mooie spannende wedstrijd te worden waarin de belangen groot waren.

Met onze aanvoerder terug in de gelederen begonnen we sterk aan de wedstrijd. Na een korte periode van aftasten was ZAP de 1e die de schroom van zich afgooide en de 1e kans kreeg. Binnen ongeveer 20 minuten creëerde ZAP 2 kansen en een mogelijkheid. Daar zette WV HEDW niet veel tegen over. Wederom jammer dat we ons in zo’n sterke fase van voetbal niet wisten te belonen met een voor op dat moment terechte voorsprong. De goed georganiseerde tegenstander zetten er alleen gevaar tegenover uit vrije trappen en corners, waarbij een aantal leuk ingestudeerde zaten. Gelukkig wist ZAP ( met Tom tussen de palen) het doel schoon te houden. Tijdens de wedstrijd werd duidelijk dat de sleutel op het middenveld lag maar dat in de 1e helft beide teams ‘um niet konden vinden. Ook niet na een herbezetting, dat vanuit het team zelf kwam, waardoor het middenveld wel beter stond.  Op het moment dat we voor de thee of limonade (elke keer weer een verrassing) de kleedkamer op zochten stond de brilstand nog steeds op het scorebord (ja, het score bord stond wel aan!)

De 2e helft liet in het begin zien dat WV HEDW ons toch als strohalm wilde gebruiken en zetten iets meer aan. De duels werden feller en fysieker zonder echt over de scheef te gaan. WV HEDW had een sleutel op het middenveld gevonden en dreigde die van ons te overlopen. Ons middenveld schakelde een tandje bij om overeind te blijven wat uiteindelijk ook lukte. Het wat meer opportunistisch spelende WV HEDW creëerde daardoor gevaarlijk situaties voor de ZAP goal. Met goede reddingen, soms ook met mazzel, wist Tom zijn doel schoon te houden. Daar tegenover kreeg ook ZAP nog mogelijkheden maar ook ZAP wist de trekker niet over te halen. Hierdoor bleef de, over de gehele wedstrijd gezien   wel te accepteren, 0-0 stand op het scorebord staan. Dat WV HEDW het niet voor elkaar kreeg het slot te openen met de gevonden sleutel was te danken aan de arbeid en felheid waarmee ZAP de gelederen gesloten hield.

Dat de gemoederen in de kleedkamer schommelden tussen “we hadden moeten winnen want ik wil kampioen worden” tot “het beste alternatief ipv een overwinning” tot een “functioneel gelijkspel” tot ”vooraf had ik hiervoor getekend”, snap ik. Eigenlijk wat het hetzelfde als bij onze thuiswedstrijd tegen WV HEDW alleen wisten we toen niet hoe we onszelf moesten inschatten in deze hoofdklasse. Dat weten we nu wel. Daarom snap ik de schommelende emoties. Dat Swift ook niet verder kwam dan een gelijk spel verandert niks aan de stand maar mogelijk wel aan de emotie…. of juist niet…….

Uit alles blijkt dat deze competitie, met nog 5 (of toch 6) finales te gaan, spannend blijft tot de laatste wedstrijd (thuis tegen de huidige koploper Purmerend). Alliance is de volgende finale. Alliance dat toch bij machte was om Swift pootje te haken……….

Al met al een competitie die zomaar op de laatste wedstrijddag beslist kan worden. Dus kijken we van wedstrijd naar wedstrijd, van finale naar finale! Het komt niet vaak voor maar deze nog 5 of 6 te spelen finales is 1 grote CLIFFHANGER en zorgt ervoor dat ik de weken in een tempo van een slak voorbij vindt kruipen.

Frank (de) B.