Tekenfilm (verslag o 19 1)

Ik ben een bewonderaar van het fenomeen tekenfilm, ook wel animatiefilm genoemd. De pionier hiervan was fotograaf Eadweard Muybridge. Alle foto’s werden nageschilderd en Muybridge bedacht een apparaat, de zoopraxiscoop, waarmee hij de foto’s kon projecteren. Deze kan als voorloper worden gezien van de eerste filmprojector. De zoopraxiscoop projecteerde beelden op draaiende glasschijven. Deze volgden elkaar zeer snel op zodat beweging werd gesimuleerd.

De in 1901 in Chicago geboren Walt Disney is 1 van de bekendste die groot is geworden met animatiefilms. Zijn bedrijf verzon allerlei typetjes en veroverde daarmee de wereld. Wie kent niet Donald Duck, Mickey Mouse en vele andere tekenfilm figuren. Maar goed, wat mij in tekenfilms aantrekt is dat alles kan. Alles wat je kan verzinnen kan namelijk door een stripfiguur worden gedaan. Wie kent niet het voorval dat een stripfiguur de grond onder zijn voeten kwijt raakt maar gewoon een stukje door kan lopen, stoppen, naar beneden kan kijken, zich nog kan omdraaien om dan pas te vallen en na de val het stof van zijn kleding kan afkloppen en doorgaat met waar hij gebleven was. Alles kan hoe ongeloofwaardig ook….

Gelukkig moesten we aantreden op veld 2 van het DSS complex. Van vorig seizoen wisten we nog dat dat een goed kunstgrasveld was, voor zover een kunstgrasveld goed kan zijn…. De belangen waren groot voor zowel DSS als voor ZAP. DSS kon, bij winst op 2 punten van ons komen met een wedstrijd minder. ZAP kon van DSS afstand nemen en een grote stap zetten tot handhaving.

Zonder Jesse gingen we “gewoon” zonder Jesse spelen. Zonder dat we onze komende tegenstanders wijzer willen maken dan dat ze al zijn, gingen we lef tonen waar ook een gevaar in zat. Allen waren we overtuigd dat dit een manier was om DSS gek te maken en vanuit Haarlem 3 punten mee naar Breezand te nemen.

Binnen 5 minuten had het al 0-3 kunnen staan en zeker 0-2 moeten staan. Het spelconcept leek dus te werken. LEEK! Na ongeveer 20 minuten was het namelijk 3-0… Een belangrijk onderdeel van het spelconcept was namelijk dat we overal op het veld het duel moesten aangaan en het een must was deze ook te winnen. Achteruit lopen was taboe. Tot 2 keer toe deden we dat en leverde meteen 2 tegengoals op. De 3e tegengoal was er 1 die we lieten gebeuren zonder voldoende in te grijpen.

André en ik keken elkaar aan en vroegen ons af…. Kan dit?…. wat gebeurt er?….. maar besloten ons vast te houden aan de spelwijze omdat dat ook al veel kansen had opgeleverd. We lieten ons niet door angst leiden, want dat is een slechte raadgever, en hielden ons aan het plan en ook de spelers deden dat. We zagen ook dat DSS zich er geen raad mee wist, dat we veel kansen kregen maar dat DSS onze niet nagekomen afspraken vreselijk afstraften. Je kan het geloven of niet maar we gingen de rust in met een…3-4 stand. De 1e goal was een penalty omdat Adam door de DSS keeper werd neergehaald. Onze aanvoerder Bram maakte de 3-1. Niet veel later kwam de bal vanuit een corner, via via, voor de voeten van Nick die van dichtbij 3-2 maakte. Weer korte tijd later was er weer een penibele situatie voor de neus van de DSS keeper waarbij de bal voor de voeten van Michak viel. Net als Nick had Michak geen tijd om na te denken wat hij gelukkig ook niet deed en van dichtbij de 3-3 binnen schoot. Over neus gesproken….. Quint maakte dit al niet meer mee omdat er via een Mazaraoui achtige wijze een geslaagde poging werd ondernomen om de neus van Quint scheef te trappen.

Een lange bal van Toon, die door de DSS verdediging niet voor de stuit werd weggewerkt, werd op waarde ingeschat door Adam. Adam vond het prima dat de DSS’ers de bal liet stuiteren, ging er achteraan en verschalkte de uitlopende keeper met een lob….. 3-4.

Als feniksen liepen we na het rustsignaal richting onze kleedkamer. Ik liep bewust tussen de DSS spelers en hoorde gemor en zag ongeloof. In de rust afgesproken dat we de inzet, de duelkracht wilden blijven zien tot en met de laatste wedstrijdminuut en dat we de strijdwijze bleven handhaven.

Dat was niet tegen dovemans oren gezegd. Nog voordat DSS eventueel het idee opgevat kon hebben om voor de gelijkmaker te gaan was het Joost die na een soepel lopende aanval, met de beslissende pass van Jari, a la Tagiafico (sorry Joris ik noem maar een naam) de 3-5 liet aantekenen. ZAP was heer en meester en DSS kon daar niks anders tegenover zetten dan het veroorzaken van vervelende overtredingen waarbij ze blij mochten zijn dat er niet meer geel of zelfs rood werd gegeven door leidsman.

Na de 3-5 werd de voorsprong zelfs nog hoger. Bram B maakte, na goed doorgaan, de 3-6 door zijn eigen rebound tegen de touwen te schieten. Adam maakte de 3-7 door de door de keeper los gelaten vrije trap van Bram B binnen te frommelen.

Voldaan maar wel met pijntjes zochten we de douch op genietend van de dik verdiende overwinning na een miraculeuze herrijzenis uit de as… Wat een teamprestatie!

Het is natuurlijk zo dat in tekenfilms alles kan. Echter werd gedurende deze tekenfilmachtige wedstrijd duidelijk dat niet alleen in tekenfilm alles mogelijk is. ZAP o 19 1 heeft bewezen dat het karakter heeft om binnen 1 helft een 3-0 achterstand om te buigen tot een 3-4 ruststand om daarna korte metten te maken met de tegenstander. Donald, Kwik, Kwek, Kwak, Mickey, Pluto, Willie Wortel, Dagobert, Goofy, Dombo, Knabbel, Babbel, Gijs Gans, Pinokkio en de Zware jongens hadden het niet beter kunnen vertolken.

Frank (de) B.

Ps: complimenten gaan ook uit naar Micah en Finn want ook jullie behoorden tot het team!