In memoriam – Bart Davids
Met het overlijden van Bart Davids verliest ZAP een verenigingsman zoals je die maar zelden tegenkomt. Bijna vijftig jaar lang was Bart een vaste waarde binnen onze vereniging. Zijn inzet, betrokkenheid en tomeloze toewijding hebben ZAP mede gemaakt tot de club die zij vandaag de dag is.
Nadat Bart eind jaren zeventig in Breezand kwam wonen, raakte hij al snel betrokken bij ZAP. Hij begon als speler van de zaalvoetbaltak. Zoals zoveel mooie verenigingsverhalen begon ook dat niet alleen op het veld, maar juist eromheen. De autoritten naar uitwedstrijden, de gezelligheid in de kleedkamer en de derde helft waren voor Bart minstens zo belangrijk als de wedstrijd zelf. Daar genoot hij met volle teugen van.
Maar zodra het eerste fluitsignaal klonk, was alle gezelligheid even vergeten. Bart speelde altijd met volle inzet en had maar één doel: winnen. Na afloop werd de wedstrijd steevast nabesproken onder het genot van een biertje en een frikandel speciaal. Een Jägermeister of een Juttertje maakte de avond vaak compleet. Ook de jaarlijkse kaartavond met de spelers en hun partners was een traditie waar Bart enorm naar uitkeek. De gezelligheid, de polonaise en het samenzijn typeerden voor hem het echte verenigingsleven.
Toen het zaalvoetbal steeds populairder werd, vroeg Piet Tummers hem of hij secretaris van de zaalvoetbalafdeling wilde worden. Dat bleek een schot in de roos. Via het secretariaat kwam Bart steeds vaker in de bestuurskamer terecht en groeide hij uit tot een betrokken bestuurder. Het was het begin van een bijna vijftig jaar durende inzet voor ZAP.
Samen met het toenmalige bestuur stond Bart aan de basis van de realisatie van het huidige sportcomplex in Breezand. Een sportpark waar nog iedere dag met veel plezier wordt gesport en dat mede dankzij zijn inzet tot stand is gekomen.
Toen het sportcomplex eenmaal gereed was, brak een nieuwe fase aan. Binnen de gedachte van Organisatie, Accommodatie en Prestatie hielp Bart de vereniging verder ontwikkelen. In die periode groeide ZAP uit tot de hoogst spelende voetbalvereniging van de regio, met als sportief hoogtepunt de promotie naar de eerste klasse op zondag. Daar was Bart, terecht, bijzonder trots op.
Toch lag zijn grootste verdienste misschien wel achter de schermen. Daar was hij decennialang de stille kracht waarop ZAP altijd kon bouwen.
Jarenlang beheerde Bart de kantine. Hij verzorgde de inkoop, maakte de roosters, hield de administratie bij en stond zelf achter de bar wanneer dat nodig was. Alles moest kloppen. Facturen werden gecontroleerd, bestellingen nagelopen en ook een verkeerd gecrediteerd biervat ontsnapte niet aan zijn aandacht. Was er iets niet in orde, dan liet Bart niet los voordat het was opgelost.
Later kregen ook de velden zijn volledige aandacht. Toen de gemeente het onderhoud wilde privatiseren, was Bart één van de Zappers die ervan overtuigd was dat ZAP dit zelf beter kon organiseren. Dat bleek een juiste keuze. Onder zijn leiding ontstond een hechte groep vrijwilligers die zich met veel plezier inzette voor het onderhoud van de accommodatie. Bart wist mensen te verbinden, gaf iedereen een rol die bij hem paste en vulde zelf, zoals zo vaak, de opengevallen plekken weer op.
Dat hij de boel goed in de gaten hield, blijkt uit een verhaal dat binnen ZAP nog regelmatig op tafel komt. Toen Bart op een maandagochtend ontdekte dat grote stukken gras los op het B-veld lagen, was hij ervan overtuigd dat er met brommers over het veld was gereden. Later bleek dat niet de brommers, maar emelten de oorzaak waren geweest. Het typeert zijn betrokkenheid: niets op het sportpark ontging hem.
Het veldonderhoud deed Bart met zichtbaar plezier. Hij zal duizenden banen over de velden hebben getrokken. Ook in de zomer, wanneer voor veel vrijwilligers de rust terugkeerde, bleef hij samen met zijn ploeg actief om de velden klaar te stomen voor het nieuwe seizoen.
Wie Bart kende, kende ook zijn bescheidenheid. Hij hoefde nooit op de voorgrond te staan. Als er iets geregeld moest worden, stond hij er. Niet voor een compliment, maar omdat hij vond dat het zo hoorde. Zijn betrokkenheid, betrouwbaarheid en grote verantwoordelijkheidsgevoel maakten hem voor velen het gezicht van ZAP achter de schermen.
Op donderdag 16 juli ging Bart, zoals hij al ontelbare keren had gedaan, de pomp aanzetten om de velden te beregenen.
Het bleek zijn laatste klus voor ZAP.
Bart ademde de vereniging tot zijn allerlaatste moment.
Gedurende bijna vijftig jaar was Bart betrokken bij vrijwel alles wat ZAP heeft gevormd. Van de bouw van de Rein Wijnker Tribune en het 75-jarig jubileum tot de evenementen van Polder Events, de Lentetuin, promoties, degradaties en vele andere momenten in de geschiedenis van onze vereniging. Hij stond zelden op de voorgrond. Dat hoefde ook niet. Bart werkte liever achter de schermen, waar hij ervoor zorgde dat alles klopte.
Ook op moeilijke momenten stond hij klaar. Bij de afscheidsbijeenkomsten van Ton Putter en later Rein Wijnker zorgde hij ervoor dat alles tot in de puntjes geregeld was. Altijd dienstbaar, altijd betrouwbaar en altijd met het belang van de vereniging voorop.
Wij zijn Bart ontzettend dankbaar voor alles wat hij voor ZAP heeft betekend. Zijn betrokkenheid, zijn loyaliteit en zijn tomeloze inzet zullen blijvend onderdeel zijn van onze club.
Wij wensen Dinie, de kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.
