De Luistervink vloog weer eens een rustig rondje over de ZAP-velden. Het complex lag er prachtig bij en hij besloot de landing in te zetten op de middencirkel van het A-veld. Maar nog
voordat zijn pootjes het gras raakten, maakte hij geschrokken een doorstart.
Wat liep daar nu weer voor een vreemd beest over het veld?
Een hond? Een uit de kluiten gewassen egel? Of was er misschien een onbekende diersoort op het ZAP-complex neergestreken?
De Luistervink besloot voorlopig maar even op veilige hoogte te blijven. Na een paar rondjes observeren kon hij eigenlijk maar één conclusie trekken: een UFO! Er was een buitenaards
voertuig op het A-veld geland.
Toch won de nieuwsgierigheid het van de schrik. Voorzichtig daalde hij wat af. En wat bleek? Geen buitenaards wezen, maar een robotmaaier!
Een bijzonder exemplaar bovendien. Onverstoorbaar rijdt het apparaat zijn rondjes over de ZAP-velden. Overdag, ’s nachts, bij mooi weer en als het weer wat minder meewerkt.
Langzaam maar zeker trekt hij zijn banen over het gras. En het resultaat mag er zijn: een prachtig strak gemaaid voetbalveld.
De Luistervink begreep inmiddels dat het hier ging om de nieuwe ‘Vrienden van ZAP-robotmaaier‘. Een nieuwe bewoner van ons complex dus. Eentje die weinig praat, nooit klaagt en altijd aan het werk is. Daar kunnen sommige Zappers misschien nog een voorbeeld aan nemen.
Ook de mannen van de veldploeg zijn er maar wat blij mee. Niet dat ze een hekel hebben aan maaien, integendeel. Maar er is op zo’n complex altijd wel iets te doen. Onderhoud aan
de velden, reparaties, opruimen en allerlei andere klussen die ervoor zorgen dat ZAP er iedere week weer keurig bij ligt.
En als het maaien dan grotendeels vanzelf gaat, scheelt dat een hoop werk.
Al heeft de Luistervink het vermoeden dat er nóg een reden is waarom de mannen zo enthousiast zijn. Want zeg nu zelf: zo’n robotmaaier is toch ook gewoon een allemachtig
mooi stuk speelgoed?
Het lijkt soms wel alsof de jongens van vroeger weer met hun radiografisch bestuurbare autootjes aan het spelen zijn. Alleen zijn de autootjes inmiddels wat groter en de jongens wat
ouder geworden. Maar gelukkig verdwijnt het kind nooit helemaal uit de mens. Ook niet uit onze vrijwilligers op leeftijd.
Toch kwam deze nieuwe aanwinst natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Al dacht de Luistervink daar bij zijn eerste ontmoeting nog even anders over. Zo’n apparaat kost immers
een flinke duit. En daarvoor zouden we de clubkas behoorlijk moeten aanspreken.
Gelukkig zijn daar de Vrienden van ZAP. Een stichting van mensen die onze vereniging een warm hart toedragen en jaarlijks financieel bijdragen. Het bestuur van de stichting bepaalt vervolgens welke mooie initiatieven binnen ZAP daarmee ondersteund kunnen worden.
En deze robotmaaier is daar een prachtig voorbeeld van.
Want uiteindelijk gaat het om meer dan een mooi gemaaid veld. Het gaat om mensen die iets voor hun vereniging overhebben. Om vrijwilligers die zich met plezier blijven inzetten. En om anderen die ervoor zorgen dat zij hun werk nog beter en gemakkelijker kunnen doen.
Zo houden we met elkaar ons mooie complex in stand.
En de Luistervink? Die heeft er een nieuwe vriend bij. Eentje die altijd op het veld te vinden is, nooit een grote mond heeft en af en toe even naar huis gaat om de batterij op te laden.
De Luistervink heeft zelfs al voorzichtig gevraagd of hij binnenkort een keertje achterop mag. Of dat verstandig is, valt nog te bezien. Maar één ding is zeker: dankzij de Vrienden van ZAP heeft deze vogel er een bijzondere vriend bij.
De Luistervink

