Stuurlui (ZAP – Limmen)

Mensen die niet direct betrokken zijn bij “iets” denken het vaak beter te weten dan degenen die het “iets” daadwerkelijk moeten uitvoeren. Het komt mede doordat je geen risico loopt bij het leveren van commentaar omdat je geen verantwoordelijkheid draagt. Het spreekwoord “De beste stuurlui staan aan wal” is ontstaan uit de zeevaart. Mensen aan de wal bekritiseerden de stuurman die in een storm probeerde te varen. Nu wordt het vaak gebruikt als betweterige reacties van toeschouwers en iemand die er ook nog eens een stukje proza over schrijft. Geloof me, om te doen is heerlijk! Om het aan te moeten horen is een ander verhaal maar een oplossing daarvoor ligt voor de hand.

Toen ik de gordijnen opzij schoof zag ik dat het mooi voetbalweer was. Nagenoeg windstil, een flauw zonnetje (in Julianadorp) dat door de lichte mist prikte. Later, onderweg naar sportpark De Zwaluw, zag ik toch dat de mist aan de andere kant van het kanaal dikker was. Bij ZAP aangekomen was het wat heiig.  

Na de solo van Dijon Holtz liet scheidsrechter Van Hamersveld voor het eerst van zich horen waarmee de wedstrijd was begonnen. 

Na de curieuze doelpoging van vorige week door een Bergen speler was het kennelijk nu de beurt aan de keeper van Limmen. Deze wilde snel uitgooien op zijn linksback maar bedacht zich op het laatste moment terwijl de gooibeweging al was ingezet. Bij het inhouden van de gooi kon hij de bal niet vasthouden en gooide de bal 20 centimeter langs de voor hem goede kant van zijn eigen doelpaal. Was daarom de keeper een “clown?” Zeker niet want verder was hij niet of nauwelijks op een foutje te betrappen.

De beginfase gaf snel aan dat Limmen niet naar Breezand was gekomen om het hoofd zomaar op het hakblok te leggen maar daadwerkelijk, zoals in het vorige verslag vernoemd, de “bananenschil” voor ZAP wilde zijn. 

De eerste kans van Limmen ontstond door miscommunicatie tussen Tygo en Edo waarbij Tygo met een uiterste krachtsinspanning de bal met zijn voet uit de doelmond kon wegwerken. ZAP was gewaarschuwd! Echter, daar was niet veel van te merken omdat even later de 0-1 werd gemaakt. De aanvoerder, ook een soort “lean mean fighting machine”, mocht namelijk met de bal aan zijn voet het hele veld oversteken zonder dat hij noemenswaardige tegenstand kreeg. Ter hoogte van het strafschopgebied van ZAP schoof hij de bal naar de linksbuiten die de bal in het verre zijnet kon schuiven. 

Ik hoopte dat ZAP hierdoor wakker geschud werd, maar het spelbeeld gaf dat niet aan. Veel balverlies door de bal niet onder controle kunnen krijgen, slordige passen, het niet winnen van duels en het niet hebben van de 2e bal. Dus als ZAP een resultaat wilde behalen, moest er een tandje of drie bij geschakeld worden. 

Kreeg ZAP dan helemaal geen kansen? Nee eigenlijk niet, maar wel mogelijkheden tot het komen van kansen. Jens ging op links zijn man voorbij en werd net buiten het strafschopgebied onreglementair afgestopt, wat ZAP een vrije trap opleverde. Hoe knap is het dat je die vrije trap dan precies tegen de eenman muur aanschiet? 

Iets later brak Jon op rechts door. Jon geeft laag voor op Finn die net iets te veel tijd nodig had om de bal schietklaar te krijgen waardoor de bal naar Jens hobbelt. Jens ziet geen mogelijkheid om uit te halen en legt de bal onnauwkeurig terug op Jon die niet bij de bal kon. 

Limmen kreeg zelfs de mogelijkheid om de ruststand te verdubbelen. Weer lag het veld open en wat we nog wisten van de eerste goal was dat de nummer 5, tevens aanvoerder, daar wel raad  mee wist. Weer stak hij moeiteloos ogend met de bal aan zijn voet het veld over. Hij kwam weinig strootjes tegen en gaf de bal vlak voor de 16 weer af. Weer werd de verre hoek opgezocht en Tygo gepasseerd. Job, goed naar binnen geknepen, haalde de bal weg uit de lege doelmond en voorkwam de verdubbeling van de ruststand.

De ruststand werd dus 0-1 en ik hoopte dat, ook zonder onze hoofdtrainer, de harde reset knop gevonden kon worden.

Toen de ZAP spelers het veld op liepen voor de tweede helft zag ik dat Jesse in de ploeg was gekomen voor Sem.

Bij het verlaten van de kantine dacht ik: hé, het zonnetje breekt door…zal dat ook voor ZAP gelden? 

Ik zag dat ZAP iets opportunistischer ging spelen en daar waar het kon Edo mee naar voren ging. Daardoor ontstond er wel wat meer gevaar voor het Limmerdoel maar echte kansen bleven uit.

ZAP wisselde nog een keer en Jean Michel kwam binnen de lijnen voor Jon. Eerlijk gezegd snapte ik de wissel niet omdat je er een spits uit haalt en een verdediger inbrengt bij een 0-1 stand? Tactisch?

Noemenswaardig is nog dat Jean Michel zo’n 20 jaar geleden zijn debuut in ZAP 1 maakte en nu een “herintreder” genoemd kan worden.

ZAP kreeg nog wel 2 mogelijkheden tot het komen van kansen. Een vrije trap op een meter of 18 werd door de Limmermuur tegengehouden en een kopbal uit een corner was niet op het doel gericht. Tuurlijk probeerde ZAP van alles maar het zat er niet in vandaag. De echte wil was bij Limmen zichtbaar aanwezig en bij ZAP niet zichtbaar.

Vlak voor het einde van de wedstrijd lag de linkerkant van ZAP open en die ruimte werd door Limmen uiteraard weer benut. De rechterspits kon daardoor schuin op Tygo afgaan en vond het verre zijnetje voor de 0-2. 

Het zonnetje had het niet van de mist gewonnen en had zich overgegeven. 

Voor het euforische Limmen was 0-2 kennelijk nog niet genoeg. Limmen, dat goed de ruimtes die ZAP liet vallen benutte, vond die ruimte in blessuretijd nu op rechts. Weer kan een speler schuin op Tygo af die kansloos werd gelaten door de Limmerschuiver voor de 0-3 en nam dus de 3 verdiende punten mee naar de Dampegheestlaan in Limmen. Na de wedstrijd genoot Limmen van een gezond banaantje en gooide de schillen keurig in de prullenbak. Tja… uitgegleden was ZAP toch al.

De weergoden dekte deze schaamwedstrijd af met een mooie deken van mist… Ik wil daarmee zeker niet zeggen dat we ons moeten gedragen als struisvogels! Zeg elkaar de waarheid, neem de juiste ZAP wedstrijd mentaliteit mee naar Heiloo en ga ervoor. Ik heb er nog steeds vertrouwen in maar dan moeten de mouwen opgestroopt worden en moet de wil om te winnen er vanaf spatten. 

Zo was het weer een fantastische middag voor de mensen aan de wal. Wat ik zo om me heen hoorde: “We missen te veel spelers”; “We staan toch te hoog geklasseerd”; “Zie je wel…Hans is er niet (als de kat van huis is…)”. Tuurlijk mis je genialiteit, het niet terugtrekken van een been cq duelkracht en was onze hoofdtrainer er niet. Maar of dit de redenen zijn voor het 0-3 verlies?

Dat ZAP eerste staat overkomt je niet want daar heb je voor gewerkt, geknokt en je onverschrokkenheid voor getoond. Weet wel dat het ver hierboven genoemde spreekwoord heel makkelijk weerlegd kan worden….maar ZAP, dat is aan jullie!

Frank (de) B.