In de herfstvakantie stond het jaarlijkse AZ Vomar toernooi op het programma. Op 14 oktober vertrokken we op tijd richting Wijdewormer waar onze O10 de clubkleuren van ZAP met trots gingen verdedigen. Ingedeeld in een poule met Blauw Wit, DTS en Vrone. Achteraf bleek dit de poule des doods, maar daarover later meer.
Ons toernooi begon met een sprinttest in de hal waar de snelheid over 10 meter en over 30 meter werd gemeten. Dit was meteen een lekkere warming-up voor het team. Daarna nog op de teamfoto en klaarmaken voor de eerste wedstrijd tegen Blauw-Wit uit Amsterdam. Nog onder de indruk van het voetballen bij AZ, “misschien worden we wel gescout’, zouden er nog eerste elftal spelers zijn” stonden we zomaar binnen 5 minuten 3-0 achter tegen een goed voetballend Blauw Wit. Uiteindelijk eindigde deze wedstrijd in 7-0. Wennen aan een groot veld, veel ruimte op het veld en net even anders spelen en vooral goede en sterke tegenstand.
Vooraf hadden de jongens en Fleur onderzoek gedaan naar de beste klassering van ZAP ooit tijdens dit toernooi. Zij vertelde mij dat ZAP nooit hoger is geëindigd dan de 14e plek. Of dat echt zo is? Geen idee, maar ze hadden een mooie motivatie om mee aan de gang te gaan.
Tweede wedstrijd speelden we tegen DTS. Dit team was nog een tandje beter dan Blauw-Wit. Veel beweging, mooie individuele acties en echt goede spelers. Toch slaagden we erin om een goal te maken (en daarmee waren we de enige dit toernooi). Deze wedstrijd ook hard gewerkt met en voor elkaar. Toch konden we niet voorkomen dat we ook deze wedstrijd 7 goals tegen kregen.
Dan moest het de laatste wedstrijd tegen Vrone maar gebeuren. Met het mes tussen de tanden vlogen de ZAPPERS over het veld. Veel duels, mooie
aanvallen rolden over de mat,maar de bal wilde er niet in. Tot de laatste minuut, toen viel de bevrijdende 1-0 en daarmee was de derde plek in de poule een feit.
Uiteindelijk gingen we spelen voor plek 9 t/m 13. Doelstelling bereikt zou je zeggen. Maar competitief als dit team is, wilde meer. Ze wilden een top 10 plek. Beginnend in de halve finale tegen Texel ’94. Deze wedstrijd was lang in het voordeel van ZAP, kwamen verdiend op 1-0 maar door een vlijmscherpe counter vlak voor tijd kregen we toch het deksel op de neus. Eindstand 1-1 en penaltys moesten de beslissing brengen. 3 penaltys, waarbij beide teams 1 penalty miste. Het kwam op de laatste penalty aan welke eerst werd gemist door Texel ’94 waarna Tygo het vonnis velde en ZAP naar de finale schoot.
Op naar de finale (voor plek 9 en 10) speelden we tegen FC Medemblik. Deze wedstrijd was eigenlijk een-richtingsverkeer maar toch lukte het Medemblik op 1-0 te komen. Nog een keer moesten we alles geven en vlak na de 1-0 maakten we toch nog de 1-1 en mochten we weer naar de penaltystip. Fos had tijdens de eerste serie gemist en werd nu vervangen door Fleur. De overige penaltynemers bleven hetzelfde. Dex pakte weer 1 penalty waarna wederom Tygo ZAP naar een meer dan verdiende 9e plek schoot tijdens dit toernooi.
En waarom dan de poule des doods? DTS won met grote overmacht de finale en Blauw-Wit werd 5e en daarmee de beste nummer 2 van het toernooi. Dat ZAP het toernooi afsloot als beste nummer 3 is iets om trots op te zijn.
Uiteraard werden na de prijsuitreiking de nodige foto’s gemaakt en handtekeningen verzameld! En zo reden we rond de klok van 14:30 terug naar de polder en kijken we terug op een mooi en ontzettend leuk toernooi.
