Toch kan je zeggen wat je wil maar Mart, ex basketballer, journalist, sportverslaggever, columnist, schrijver, presentator en scheve schaats rijder was een icoon op de tv. Ik mocht hem altijd wel graag horen en zijn columns en boeken lezen. Volgens mij is hij door grensoverschrijdend gedrag geruisloos van het beeld verdwenen. Toch blijven uitspraken van hem mij wel bij. “Even boodschappen doen” zei Mart altijd als het programma onderbroken werd door reclame en met de aankondiging “ik ga nu iets heel geks zeggen” gaf hij aan dat er een semi-gewaagde uitspraak volgde. Maar een uitspraak die je nog wel door anderen hoort zeggen is: “Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.”
Vandaag, 16 maart, stond het in 1958 herbenoemde DWOW (Door Wilskracht Overwonnen Wieringermeer), voorheen DWO (Door Water Ontstaan) op het menu van ZAP. Zal het een reus tegen een kleinduimpje worden?
Scheidsrechter Snoek liet de wedstrijd beginnen nadat pupil van de week, Dailey Rozenbroek, op onnavolgbare wijze de DWOW keeper had verschalkt.
Het begin liet eigenlijk dat beeld wel zien, de koploper (reus) tegen de rode lantaarn drager (kleinduimpje). ZAP sterker en DWOW deed wat het kon en dat was, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, in de eerste helft niet heel veel.
Ik moet wel zeggen dat ZAP best goed uit de startblokken kwam en na 6 minuten al op voorsprong kwam. Bram B veroverde de bal op het middenveld en stuurde Jens de diepte in. Zijn voorzet werd door de voor de keeper komende Finn binnengetikt. Ik ging er, ondanks het dunne windje, maar eens goed voor zitten.
Na de 1-0 zakte het voetbalpeil waardoor DWOW het nog een beetje, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, kon bijhouden.
Kansen waren er genoeg voor een ruime ruststand. Bram B die eigenlijk voor zijn eigen kans moest gaan in plaats van het geven van een door een hobbel in het veld mislukte voorzet. Een volley van Dylano, na een door kopbal van Finn, die over ging. Jens alleen voor de keeper die net genoeg deed om Jens van het scoren af te houden en een kopbal van Chiel die door de keeper tot corner kon worden verwerkt. Echter die corner zorgde voor een 2-0 ruststand. De corner, genomen door Nick, werd door Chiel binnen gekopt.
Een eerste helft die niet hartverwarmend was maar waar, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, de degelijkheid en zakelijkheid vanaf droop.
Noemenswaardig is nog wel dat op Jens een schandalige overtreding werd gemaakt, totaal niet de intentie hebben om de bal te spelen maar de verdediger raakte de al bijna uit zijn zicht zijnde Jens vol op zijn achillespees of enkel. Geel deed de overtreding geen “eer” aan. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.
De tweede helft begon zonder dat er gewisseld was bij ZAP. In de rust zag ik Jens oefeningen doen waaruit ik de conclusie trok dat die overtreding pijntjes had veroorzaakt.
De eerste wissel in de tweede helft was dan ook dat Jens het veld moest verlaten en dat Sem zijn vervanger was.
Tot de 86e minuut moest de ZAP aanhang wachten op de 3-0. Tuurlijk waren er kansen op meer en die hadden ook, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, moeten vallen. Een door stuiterende bal waardoor Dylano alleen voor de keeper kwam maar te weinig ruimte had om te schieten. Finn die een corner van dichtbij naast kopt en later recht op de keeper af. Sem die in een goede scoringspositie recht in de handen van de keeper schoot. Chiel die nog net zag dat zijn schot werd geblokt en daardoor de doellijn niet haalde. Dus voor de 86e minuut had het, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, al 5 a 6-0 moeten staan. Gelukkig werd het voor DWOW maar 3-0 doordat Sem in de 86e minuut de bal bekwaam onder de keeper doorschoof. Ik gunde DWOW ook geen grote nederlaag. Ze probeerde te voetballen zonder de bus te parkeren en die intentie deed mij denken dat, Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, 3-0 wel genoeg was.
Een zakelijke en degelijke overwinning op een ploeg die gaat degraderen. Een ploeg die met wilskracht helaas de 3e klas niet gaat Overwinnen.
Dan wil je creatief zijn om een leuk stukje te schrijven na zo’n zakelijke en degelijke overwinning. Zoveel sprankelende situaties heb ik ook niet gezien, op die van Dailey na dan. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Maar je kan lullen wat je wil…..18 wedstrijden, 48 punten en +49. Er zijn niet veel ploegen die zulke cijfers kunnen overleggen! Dat mag ik zeker zeggen!
Om dit verslag af te sluiten zal ik de laatste NOS woorden van Mart Smeets voor u herhalen….
Ik ga rustig weg, dit waren mijn laatste woorden. Het was me een eer en genoegen voor u te werken. Goedenavond.
Frank (de) B.
