Soms heb je van die wedstrijden dan irriteer je je al vanaf minuut 1. Niet aan je eigen team, maar aan alle zaken die erom heen gebeuren. Starttijd van de wedstrijd, beide teams staan klaar om te beginnen en dan is er geen scheidsrechter. Uiteraard is er altijd wel een vader die deze nobele taak op zich wilt nemen. We konden beginnen.. De intenties van beide ploegen waren direct duidelijk.. spelen voor de winst!
Kansen waren er over en weer, veel strijd, soms op het randje en soms er net even over. Helemaal niet erg als je het mij vraagt. Vlak voor rust was er een ongelukkige botsing tussen een speler van ZAP en een speler van Alcmaria, beide flink pijn en een paar teamgenoten die zich om de spelers bekommerden. De speler van Alcmaria stond als eerste op, dit was voor de scheidsrechter blijkbaar het signaal om weer verder te spelen. De bal werd naar voren geschoten en daar stond nog een verdwaalde speler, deze kon zomaar de 4-1 maken… Iedereen verontwaardigd, want dit is toch niet sportief, er lag nog iemand van ZAP op de grond. Maar goed.. de coaches hebben zich voorgenomen niks tegen de scheidsrechters te zeggen dit seizoen, want ook zij hebben weekend en doen dit vrijwillig.. Rust 4-1 achter.. zou je zeggen.. de scheidsrechter was vergeten de stand bij te houden.. gelukkig gebruiken wij een app waarin we de stand live bijhouden voor o.a. het thuisfront. Echter, 2 moeders aan de zijkant hadden ergens nog een 5e goal waargenomen en waren er van overtuigd dat het echt 5-1 stond en dat vond de scheidsrechter ook prima.. hij zal wel bang geweest zijn om op de bank te moeten slapen die avond!
In de rust een lekkere beker limonade en de jongens en meiden gaven zelf al aan dat ze even een tandje bij moesten zetten.. oftewel, de beuk erin of spelen met het mes tussen de tanden.. en dat deden ze.. puntje voor puntje kwamen we terug en met elk doelpunt kwam ook het geloof weer terug. Teun had besloten dat hij de tweede helft het keeperspak aan zou trekken (ja ik keek er ook van op). Maar als Hans van Breukelen in zijn beste jaren ranselde Teun de meeste ballen uit het doel.
Bij een stand van 6-5 werd Mason neergehaald voor de keeper van Alcmaria. Nou hoef je van mij niet meteen penalty te geven op deze leeftijd. Maar deze scheidsrechter besloot dat het wel een overtreding was, maar dat de bal terug ging naar onze keeper en dat we daar weer opnieuw mochten beginnen met aanvallen.
Uiteindelijk stopte de teller bij 9-7…dacht ik.. ook in deze helft is er blijkbaar een extra doelpunt gemaakt, want de scheidsrechter sloot de wedstrijd af op 9-8. Met een ouderwets potje “getal onder de 10” bepaalden we wie dit doelpunt op zijn naam kreeg.
Last but not least wil ik nog 2 personen uitlichten en speciaal in het zonnetje zetten. De eerste is Daley van Haaster. Een talentvolle speler uit de O8-1. Misschien niet de meest ideale wedstrijd om te spelen, maar hij deed het fantastisch, speelde een meer dan goede wedstrijd en pikte zelfs een doelpuntje mee. De tweede speler die ik speciaal wil noemen is Lena. Vooraf misschien een verrassende keuze in de O10-1. Maar niet voor ons. Lena is wekelijks een stabiele factor in onze verdediging. De wedstrijd van afgelopen zaterdag was de beste van dit seizoen. Verdedigend niet te kloppen deze wedstrijd, maar ook aan de bal veelal de juiste keuze.
Jammer dat het al bijna winterstop is, want het lijkt wel elke week leuker te worden!
